Chloé Malcotti

Chloé Malcotti (1989, Frankrijk) woont en werkt in Brussel. Haar praktijk bevindt zich op het snijvlak van beeldende kunst en cinema, waarbij ze werkt met bewegende en stilstaande beelden, vertelling en geluid. Al enkele jaren onderzoekt ze de materiële relaties tussen menselijke en niet-menselijke lichamen in omgevingen waar de sociale, mentale en ecologische ecologieën – zoals beschreven door Félix Guattari in Les trois écologies – sterk beïnvloed zijn door het industriële kapitalisme, plaatsen waar ze zelf tijdens het eerste deel van haar leven heeft gewoond. Door middel van de verschillende media waarmee ze werkt, tracht ze de relaties van kwetsbaarheid, uitwisseling en transcorporaliteit tussen deze lichamen waarneembaar te maken en hun onderlinge afhankelijkheden, affiniteiten en medeplichtigheid binnen bepaalde plaatsen en ruimtetijden te onthullen. Deze artistieke praktijk is nauw verweven met theoretisch en praktisch onderzoek en beweegt zich heen en weer tussen experimentele creatieve processen, waarbij elk project aanleiding geeft tot verschillende vormen, kristallisaties en artistieke uitingen.

Bij MORPHO zal Chloé haar onderzoek voortzetten met als doel de posttraumatische ruimtes en momenten die volgen op traumatische gebeurtenissen – recent of lang geleden – zoals die worden ervaren door geslachtsgebonden individuen, te documenteren, te voelen en te benoemen, en de gevoelige vormen te onderzoeken die hierop kunnen inspelen. Ze voert dit onderzoek uit met behulp van videografie, waarbij ze de gevoelige mogelijkheden van twee eigenschappen van het medium onderzoekt: spectraliteit en projectie. Dit onderzoek ontplooit zich in vijf aandachtsgebieden, vijf cycli die vragen en voorstellen schetsen voor esthetische vormen die zijn geformuleerd met ethische en politieke intenties en mogelijkheden.

Als onderdeel van haar onderzoeksresidentie zal Chloé Wood to Fire Sessies organiseren, waarbij ze mederesidenten uitnodigt om het verzamelde materiaal te bekijken in dialoog met hun eigen praktijken en ervaringen. Ze gebruikt improvisatie om te experimenteren met vormen en om de verschillende actoren (stemmen, aanwezigheden, tijdelijkheid) die het specifieke tijdskader van haar onderzoek belichamen.

Chloé is de oprichter van hypernuit, een platform voor cinematografisch en artistiek onderzoek, en mede-oprichter van het curatorproject Blue Screen. Naast haar artistieke praktijk geeft ze les in videografie aan ERG – École de Recherche Graphique in Brussel.